Zoals afgesproken, hier mijn motivatie en visie om mij in te zetten voor het oprichten van de spirituele school voor hooggevoelige-, nieuwe-tijds-, indigo-, of kristalkinderen.
Toen ik als kind opgroeide heb ik mij nooit begrepen gevoeld en heb ik mij ondanks de goede bedoelingen van mijn ouders altijd eenzaam gevoeld.
Ik zag hoe de wereld in elkaar zat en ook kon ik voorspellen hoe dingen gingen lopen op basis van het gedrag dat mensen vertoonden. Dit alles vond ik heel gewoon en logisch, maar kreeg meer en meer het idee dat ik de enige was die dit zo zag. Ik werd ondanks de vele mensen om mij heen een einzelgenger.
Ook op school heb ik mij altijd verveeld, het was te simpel en het ging te traag en ik stelde vaak "lastige vragen" in de ogen van de leerkrachten. Ik vond dat ze te oppervlakkig waren en zodoende niet voldoende vanuit de kern beredeneerden, waardoor er patronen en regels aangeleerd moesten worden die, doordat ze niet omkaderd waren leiden tot het blind volgen in angst in plaats vanuit een begrijpen en logica. Hier kon en wilde ik mij niet mee identificeren.
De kloof tussen mensen en mij werd groter en ik ben gaan presteren om aandacht en waardering te kunnen krijgen. Ik heb mij toen ontwikkeld als een zeer principiële perfectionist, die alles deed om de beste te worden in hetgene mij interesseerde.
Geluk heeft het mij niet gebracht en op mijn 25e levensjaar, na veel verdriet en tegenslagen, kreeg ik een bijna-doodervaring en ging door de tunnel in het Licht en kwam thuis bij God of hoe je het/hem ook wilt noemen. Er werd mij gezegd dat het mijn tijd nog niet was en dat ik terug moest naar de aarde en dat ik belangrijk werd voor de mensheid.
Dit Licht draag ik sinds die tijd in mijn hart, maar de "mensheid" was voor mij toch wel erg groots en besefte niet hoe ik daar zo een invloed op kon hebben. Sterker nog als mensen mij vroegen naar mijn ervaring vertelde ik: dat ik belangrijk voor mensen zou worden, i.p.v. de mensheid.
Jaren gingen voorbij zoekende naar hoe, wat, waarom en wanneer ik deze "taak" op me kon gaan nemen. Maar als ik het wilde loslaten bleef het bij mij. Als ik het wilde grijpen, ontglipte het mij. De tijd was nog niet rijp hiervoor.
Ik heb me vanaf dat moment verdiept in de mens en het leven waarbij een reis door de filosofie, psychologie, mystiek, religies, spiritualiteit, psychiatrie, etc. onderdeel uitmaakten van het palet.
Vele boeken en mensen passeerden en op een bepaald moment besefte ik dat ik niks nieuws las en dat het oude wijn in nieuwe zakken was. Ik mocht gaan vertrouwen op mijn eigen-wijsheid die ik in het Licht had gekregen en die ik tijdens mijn slechts 2 weken durende verlichting had ervaren.
Ondertussen had ik mij bekwaamd op het gebied van management, coaching, communicatie, conflicthantering, bedrijfsopbouw en strategie, leadership assesment, refereren, spreken in het openbaar, etc in een van de grootse Europese verzekeringsconcerns en bouwde een team op met zelfstandige medewerkers van ruim 40 mensen.
Ook gaf ik landelijk lezingen , mocht bijzitten in het Nederlandse bestuur, vergaderen, plannen etc. Ook kwam ik regelmatig bij de vergaderingen van de benelux-directies.
Kortom veel geleerd, maar ik voelde me niet gelukkig. De wereld van het schatten vergaren en ego vergroten, waarmee ik omringd was paste niet bij mijn levensvisie.
Ik miste mijn Licht en spiritualiteit. Hier ging het allemaal niet om in het leven.
1,5 jaar geleden heb ik het roer omgegooid en ben gestopt en ben mijn hart gaan volgen( wat klinkt dit cliché) .
En ben nu mijn kwaliteiten en passie in aan het zetten om mensen te begeleiden op hun weg naar Licht en essentie. En zo ben ik ook tegelijkertijd bezig met mijn Licht en essentie te leven.
Zodoende kwam ik Mieke tegen, die mij vervolgens uitnodigde om naar Kerkrade op een infoavond te komen.
Die avond in Kerkrade voelde ik iets in mij gebeuren en toen ik naar huis ging, hoorde ik opeens de woorden weer die tot mij gesproken waren in het Licht: "je moet terug naar de aarde, je wordt belangrijk voor de mensheid" ( 14 jaren later)
Opeens besefte ik dat de manier om een verschil te maken in de evolutie van de mensheid, dat de kinderen de toekomst hebben en dat wij als Lichtdragers de weg kunnen voorbereiden. Zelf zijn we al zo geconditioneerd, dat het heel moeilijk is om het touwtje dat beschadigd is, de lasten te kunnen laten dragen die deze nobele weg naar bewustzijn en verlichting nodig heeft. Kinderen die gesteund, gestuurd en geloofd worden op dit pad zullen het als heel normaal ervaren en kunnen hun levensenergie inzetten om te creëren, in plaats van te vechten tegen de gevestigde overtuigingen.
Misschien niet deze generatie, misschien ook niet de volgende, maar na een aantal generaties zal deze nieuwe (lees: oude en natuurlijke) manier van omgaan met de natuurwetten gewoon-goed worden en kunnen de mensen die nu nog in de minderheid zijn en gebukt gaan onder het juk van deze maatschappij en de angst door onwetendheid en zelf-ontkenning hun ruggen rechten en het licht vanuit hun harten stralen en delen met elkaar. Dan kunnen deze mensen dienaars worden van het grootste goed dat ons is gegeven en dat is liefde.....
Mijn motivatie:
Als ik ook maar een kleine bijdrage kan leveren om deze planeet en de mensheid te steunen om in haar natuur te kunnen gaan leven, dan is mijn leven iedere adem waard!
Arno Kerbusch
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten