vragen over de Bijna-doodervaring

Hallo Sybrig,

Alweer 2 weken geleden de terugkomdag met Maasja en Ingrid.

Ik heb het erg druk gehad met lezingen en mijn praktijk. Maar nu zit ik even lekker rustig en ga je een email schrijven met de vragen die ik stelde in het presentatietje die ik heb gehouden. Tevens zal ik mijn bde-verhaal in het kort meesturen. Zijn altijd inspirerend om te lezen vind ik zelf.

Ik vond het erg mooi hoe je verwoordde dat ik ongetwijfeld al lang bezig ben om de bde te onderzoeken en daar ben ik dan inderdaad ook al 15 jaar intensief mee bezig.

Vanuit mijn visie bemerk ik dat de ervaring zo intensief is voor de meesten waardoor ze meer met zichzelf bezig raken dan met de inhoud ervan uit te dragen.

Hier een aantal vragen die ik eens kritisch heb gesteld om zodoende het van een andere kant te bekijken. Wat overigens niet wegneemt dat de ervaring an sich dusdanig verheffend is en dus ook niet puur analytisch bekeken zou moeten worden, maar wel mee kan helpen vanuit de hulpverlening gezien.

Een van de vragen is : waarom ik ?
Hier is mij al opgevallen dat mensen die niet als kind een bde hebben gehad hier eerder over nadenken dan kinderen, die dit heel natuurlijk vinden. Als meer volwassen mens is het vaak moeilijker om de genade die je ten deel valt ook te accepteren.(zelfbeeld ) Ik verdien dit toch niet, ik heb ook zo mijn zondes en ben al helemaal niet perfect....Na 13 jaar kreeg ik hierop pas het antwoord, dat even logisch was als simpel en luidde:"waarom niet?"

een 2e vraag is : wie krijgt een bde?
Hier is mij opgevallen dat mensen die van geboorte al een soort van "weten" hebben, een soort van verbondenheid met de/hun natuur, hun afkomst, god, het goddelijke, zich hier in deze wereld met dualiteit niet begrepen voelen en dit ook niet zien reflecteren in het gedrag van de mensen op deze planeet/ ouders en maatschappij. Het innerlijke gevoel van "waarheid, licht, natuur" e.d. is zo krachtig, dat dit niet te ontkennen is en tegelijkertijd deze wereld niet te erkennen valt. Hierdoor onstaat een dualiteit in de mens waardoor beiden niet integreerbaar zijn in hun wezen. Zo een mens bevindt zich innerlijk in een spagaat tussen 2 werelden. Maar moet tegelijkertijd hier doen en daar geloven.
De realiteit voor dit soort mensen is dat ondanks de aandacht en liefde die ze van ouders en omgeving krijgen deze niet voldoet aan het begrip dat ze nodig hebben om zich geaccepteerd te voelen. Deze ontkenning zorgt ervoor dat ze zich niet verbonden voelen met de mensen op een manier die ze in hun hart nodig hebben.
Hierdoor ontstaat een gebrek aan zelfacceptatie.
Op het moment dat een bde zich volstrekt komen ze in aanraking met hun hart waarin alles goed is zo als het is. Dit kenmerkt zich door gevoelens van totale acceptatie; onvoorwaardelijke liefde; rust; vrede; harmonie;schoonheid, en het gevoel van thuis zijn/komen.
Als je nu kijkt wat er gebeurd met een bde-er na zo een ervaring is eigenlijk zelfacceptatie het belangrijkste aspect en de bijzondere veranderingen en gaven zijn dan ook noodzakelijk om zich goed en uniek te voelen, om tot deze zelfacceptatie te komen.

Heel nuchter gezien: stel je hebt 2 weken niets meer gegeten en krijgt dan een stuk oud brood, dan smaakt dat fantastisch
Conclusie: stel je hebt jezelf je hele leven afgesloten gevoeld van verbondenheid en door een crisis vallen de muren weg die zijn opgebouwd om je te beschermen ( naar beide werelden) dan ervaar je precies de kenmerken van een bde: totale acceptatie; onvoorwaardelijke liefde; rust; vrede; harmonie;schoonheid, en het gevoel van thuis zijn/komen.

En natuurlijk is het geen oud brood wat je krijgt maar het verste brood dat er bestaat. Vandaar dat de ervaring ook zo exponentieel uitvergroot is in het gevoel.

hierop volgend de 3e vraag : Hoe verklaar je de kenmerken van een bde-er?
Hieronder zie ik kenmerken als: veel te vertellen; veel aandacht nodig; mensen willen helpen.
-veel te vertellen: het is mij opgevallen dat zodra je iemand met een bde de kans geeft om te praten, ze ook niet meer te stoppen zijn ( nooit begrepen/gehoord geworden en nu wil iemand eindelijk luisteren) Delen verbindt hen in het hier en nu met de mens om zich heen. Deze verbinding hoort bij het heel worden ( het ge-heel )
-veel aandacht nodig: ook dit is proces van het genezingsproces: de wond was dat ze zich nooit begrepen hebben gevoeld en dat hun innerlijke mens dus niet de aandacht kreeg op de manier die voor hun nodig was.
- mensen willen helpen: hier geldt ook, doordat ze anderen helpen, helpen ze ook zichzelf ( ook weer de genezing ). Ook is het willen helpen van mensen de spiegel van zichzelf, dat ze graag geholpen willen worden ( geaccepteerd willen worden)

De 4e vraag is: Hoe ermee omgaan?
Uiteindelijk gaat het erom dat je in balans komt met jezelf en je schepper en het al geschapene. Maar achter dit persoonlijke stuk, zit nog een geheel ander stuk: Je doel in het leven. Je missie, je talenten, je kwaliteiten inzetten voor een groter iets dan het zelf alleen. Uiteindelijk zal dit stuk tot ware vervulling leiden in het leven. Jammer dan ook dat de begeleiding van de bde nog erg op het "probleem" gericht is dan op de mogelijkheden die het in zich meedraagt. Ik ben er dan ook volledig van overtuigd dat, als iemand de juiste begeleiding krijgt naar een bde en vervolgens een soort van dieptecoaching zou krijgen waarin de wat-is-mijn-doel vraag centraal komt te staan, deze mensen verbluffende dingen kunnen toevoegen aan het leven en letterlijk in hun licht gaan staan. Onder het motto: don't search the light, be the light!

Hierin zou ik zelf wel een rol willen bekleden om mensen hierin te begeleiden( wat ik al doe in mijn praktijk) maar ik zou het geweldig vinden om dit specifiek met bde-ers te doen. Misschien kan dit in een verbinding met Stichting Merkawah.

Samenvattend zou ik graag ook willen meewerken aan onderzoek naar bde zodat er een psycho-analyse van de bde-er gemaakt kan worden waardoor de hulpverlening betere handvaten krijgt om ook deze bijzondere mensen te kunnen begeleiden.

Ik ben erg benieuwd over jouw reactie op deze uiteenzetting, daar jezelf ook al heel wat jaartjes meewerkt aan onderzoek naar bde zoals ik begrepen had. Ik zou het ook mooi vinden als je mij kan helpen om met Pim van Lommel in contact te komen. ik had begrepen dat jullie vrienden zijn?

Ik wens je nog een heel prettig weekend en hoor graag van je.

met vriendelijke groeten,

Arno Kerbusch

www.arnokerbusch.nl
06-4188304
043-3621011

hier nog de bde zoals ik hem heb meegemaakt en heb gemaild voor de kennismaking met Ingrid en Maasja:

Hoi Ingrid en Maasja,

Ik ga mijn best doen om het kort te vertellen ,omdat zo een ervaring vrij moeilijk onder woorden te brengen is.
Eerst iets over mijzelf.
Ik ben nu 39 jaar en op dit moment een praktijk gestart, waar ik mensen help met mijn gaven om mensen te helen, d.m.v. zingeving, heling en hoe hun klacht om te zetten in kracht. Hiervoor heb ik mij de laatste 14 jaar (sinds de BDE) bezig gehouden met persoonlijke ontwikkeling en werkzaam geweest als coach, trainer en makelaar.

In 1995 eindigde mijn turbulente relatie met mijn toenmalige vriendin.
Op die bewuste avond overviel mij een intens verdriet en ik begreep het leven niet meer. De vraag was ook Why? , waarom gebeurd dit allemaal in mijn leven. Ik had het gevoel dat ondanks dat ik oprecht, behulpzaam en liefdevol in het leven stond, ik iedere keer gekwetst werd en het gevoel had dat mijn goedheid misbruikt werd. Ik weet nog dat ik dacht, dat als ik nu geen verklaring vond, ik het vertrouwen in de mens, mezelf en het leven zou verliezen, maar ik wilde niet dood !
En toen in een flits ging ik door een tunnel en kwam ik in een hartverwarmend Licht. In dit licht werd ik volledig opgenomen en ik voelde een onvoorwaardelijke liefde, een vrede en harmonie en volledige acceptatie. Ook besefte ik op dat moment dat ik "dood" was en dat ik "thuis" was gekomen. Ook voelde ik hoe ik steeds dieper in dit Licht ging en besefte dat als ik verder zou gaan,ik zou oplossen en een zou worden met dit Licht en dus ook niet meer zou bestaan als Arno. En opeens was er die stem die zei:"het is je tijd nog niet, je moet terug naar de aarde, je wordt belangrijk voor de mensheid". Op het volgende moment lag ik weer terug in mijn bed en voelde me zooo gelukkig en vredig en wilde alleen maar slapen.
De volgende ochtend was ik "verlicht" en begreep ik de wereld en zag ik waarom dingen gebeuren, hoe ziektes en problemen ontstaan en zag ik ook een filmpje van mijn eigen leven voorbij gaan. Ik was intens gelukkig en voelde niets anders dan liefde voor mezelf , het leven en alles wat daarmee samenhangt. Ik had ook het gevoel dat mijn persoonlijkheid was opgelost en dat ik Liefde was. Ook mijn vrienden adviseerden mij om priester of zo te worden ( zo ervaardden zij mijn uitstraling schijnbaar). In deze periode was ik Heel. Ook lichamelijke klachten waren verdwenen, zoals de spierdistrofie in mijn linkerarm, de rugpijn en ook mijn haren begonnen weer te groeien ( ik was al ietwat kalend sinds mijn 17e).

Ik merk al dat het enorm moeilijk is om dit kort te houden, maar ga toch iets inkorten, misschien iets meer telefonisch of in een afspraak.

Na 2 weken stopte deze verlichting die magisch was. Ik kon mensen via handoplegging genezen,had een hemels bewustzijn , universele kennis en de totale verbondenheid met het leven en het universum voelde ik. Ik weet nog dat ik dacht :"dit moeten mensen zoals Boedha , Jezus en anderen hebben ervaren", want ik begreep hun visie en leringen vanuit een weten.
Het hemelse bewustzijn stopte ( nadat ik dit gevraagd had) en ik kreeg een vergroot zelfbewustzijn, mijn intelligentie was toegenomen en ik voelde een enorme drang om te veranderen en mijn "negatieve" patronen te doorbreken. Vanaf dit moment startte een periode van volledige verwondering, want ik werd in de 3 maanden hierna begenadigd met allerlei paranormale gaven. Ik kon mensen genezen via handoplegging en magnetiseren. Verder werd ik helderziend, helder-horend, helder-ruikend, kon ik contact met overledenen hebben, kon ik uittreden en kennis krijgen en werd ik een sprekend medium ( ook wel de directe stem genoemd). Ook was het zo dat als ik iets wilde weten, het antwoord er gewoon was. Ik kon citeren uit boeken die ik nooit gelezen had en vertelde over mensen die ik nooit gezien had. In een woord wonderbaarlijk.
Hierna volgde een periode van transformatie en geluk in mijn leven. Ik was , ik genoot, ik leefde, ik was ik !
Tegelijkertijd was er ook verdriet om hier weer als mens in deze duale wereld te moeten leven, want hierboven was het beter.
Ik ervaardde ook hoe jezelf sturing geeft aan je geluk. Door bewust te zijn van je gedachten, je emoties, je fysieke balans en je intuïtie te volgen creëer je je eigen pad en wordt je bewust dat tegenslag, blokkades en problemen slechts het product zijn van je eigen (on)bewuste handelen en denken en dat deze tevens kansen bieden om ze op te lossen waardoor je weer een stukje "verlichter" wordt.
Waar en hoe het veranderde weet ik niet exact, maar op een bepaald moment gooiden oude patronen van mijn ego roet in het eten en raakte ik die bewuste visie "kwijt" en ging ik zoeken om dit verloren geluk terug te vinden. Deze periode kenmerkte zich door een gevoel van verlatenheid, eenzaamheid, verlorenheid en bijna rouw, omdat ik ook het gevoel had dat de gelukkige Arno weg was.
Ik gaf mijn werk op , reisde naar Sinaï in Egypte en leefde vervolgens 6 maanden met Bedoeïnen om rust te krijgen en ook te proberen deze ervaring een plek te geven ( wat eigenlijk nu pas aan het gebeuren is , 14 jaar later!).
Een van de hamvragen over de BDE was : Waarom ik ? . Die waarschijnlijk de meesten die een BDE hebben gehad zich stellen.
Die vraag komt volgens mij voort door de genade, oftewel de onbeschrijflijke liefde die je wordt toebedeeld door.....? door wie of wat? Nobody knows, while everybody knows!
Gelukkig kwam ik in de Kabbalah herkenning en erkenning tegen, die het kortst bij mijn ervaring stonden. Godsdiensten waren niet toereikend en compleet genoeg om mijn ervaring en vooral het gevoel hierbij te matchen.
In al die jaren stond het dienen en helpen van mensen centraal en liep als een rode lijn door mijn bestaan en was ik tegelijkertijd in gevecht om mijn ervaring proberen een plaats te geven in mijn leven. Ik verslond alle boeken op het gebied van BDE's en toch, ondanks de vele gelijkenissen beantwoordden deze niet mijn vragen op mijn ervaring.
Wat ik denk dat kenmerkend of anders is dan bij de ervaringen die ik lees over andere mensen, is dat veel facetten die mensen tijdens hun BDE meemaken, bewust door mij zijn meegemaakt hier als mens tijdens mijn dagbewustzijn en hier op aarde.( om het zo maar te noemen).
Het lijkt wel of ik de Kennis van gene zijde heb mogen meenemen en kan testen hier, waardoor het heel praktisch wordt en niet meer het gevoel heeft van buitenaf te komen. Hierdoor heb ik ook de gave gekregen om mensen op een heldere en praktische manier te leren omgaan met klachten en begeleid ik ook mensen met paranormale gaven.

Nou, echt kort is het toch niet geworden, ondanks dat ik het gevoel heb dat ik het heel beknopt heb weergeven. Om deze ervaringswereld te beschrijven spelen zoveel synchrone gevoelens, dat je bijna een boek moet schrijven om het goed te kunnen verwoorden.
Ik hoop dat ik jullie een redelijk beeld heb kunnen geven over mijn ervaring en hoor graag van jullie. Ik ben ook nieuwsgierig naar jullie insteek om deze documentaire te maken en wat jullie hiemee willen bereiken.

Zonnige groet,

Arno Kerbusch